|
Lonneker en Roombeek ademen kunst |
Bron: Twentsche Courant Tubantia (20 mei 2010)
Enschede - Met zestig professionele kunstenaars en een dubbel zo lang parcours maakt de Kunstroute Lonneker dit Pinksterweekend grote sprongen voorwaarts. De kleigaten, oude houtzagerij, schilderachtige landboerderijen in Lonneker, of tal van galerieën op Roombeek. Zomaar een greep uit de vele kunstlocaties tijdens de tiende Kunstroute. Lonneker én Roombeek ademen kunst het komende Pinksterweekeinde.
|
Gerard Freriks, medeorganisator van de Kunstroute, steekt zijn passie voor beeldende kunst niet onder stoelen of banken. Op zijn fraaie boerderij in Oldenkotte, een plaatsje vlak over de Duitse grens, is hij druk bezig met omvormen van oude weidepalen, karrenwielen, stalen frames en keramiek tot beeldende kunst. Freriks exposeert zelf ook op de Kunstroute, op het privéterrein van een familie in Lonneker, en legt de kracht uit van deze tiende editie. „ Speerpunt is nog altijd de beeldende kunst in een landschappelijke setting”, stelt de (teken)docent van het Bonhoeffer College. „De exposanten bouwen hun werk ter plekke op en gaan in discussie met de bezoekers. Daarbij voert de twaalf kilometer lange route voor het eerst door Roombeek. De Dynamo Expo fungeert dit jaar als tweede startpunt, via daar loopt de route naar de Lonnekerberg.” Hét toonbeeld van deze Kunstroute is voor Feriks de Cultuurvolger van Marisja Smit (rechts onderaan op de
infographic). Een zes meter hoge betonstalen constructie in de privétuin van de familie Bekkers. „Een prachtig project waarbij de discussie stad versus platteland centraal staat. Natuurlijk zijn er veel meer geweldige
exposities. Het Bunkercollectief in de oude brandstofbunkertjes bij de kleigaten toont fotografische objecten die aansluiten op het
landschap. Verder toont Visions of the North uit Groningen met de installatie Trashman de zinloze cirkel van consumeren. Wat
verder erg mooi is, is het werk van de enige amateurclub van de Kunstroute, ons eigen Lonneker schildersgilde.” Naast conceptuele en landart-projecten is er een grote variëteit aan disciplines te zien.
De kunstenaars lijken zich niet te laten begrenzen door traditionele opvattingen. Zo rijst bijvoorbeeld de vraag of de uit vlaggendoek gesneden gewaden van Ine van Horn nou mode of beeldende kunst is. De Kunstroute is voor de bezoekers dé gelegenheid bij uitstek om te ondervragen waar de grenzen tussen de disciplines liggen. Is de Kunstroute Lonneker met die grote verscheidenheid aan disciplines geen overdosis voor de bezoeker? Niet als het aan Freriks ligt: „Daar waken we voor. De uitbreiding van de route staat meer kunst toe. Bovendien duurt de route voor het eerst twee dagen. Daarnaast zijn de natuur of een terras altijd dichtbij om de zintuigen even tot rust te laten komen.” |
|
